Bu kadar alkolle son sözde
Üzülmenin anlamı kalmaz bende
Kolay olanı yapabilmek istedim ancak
sağnak yağmak
kaltklra mahsus
Bana karşı nefretini biriktir
Gözlerimin içine baka baka bile söyleyemezsin
Çünkü sende kalp oldu buz
Biz yokuz
sonsuzluk yalandı fark yaparmı
zamanlı zamanla savaştı haramla tanıştı bünyem alıştı
hüzünle karıştı ve kalbi kırıldı
beyne şok bence çok saçmaydı kalsaydı inanmazdı
bana karsı tek zanlı
öfkem zihnime hükmekti yek mürettebat hep yanımda lakin
ben beni kaybetmek üzereyken düşündüklerim katilim
dört duvar arasında müebbetim mürekkebi bitmez kalemim
kaderime baktım ve inceledim bükülen bilek değil yüreğim
aşk ezberimde değil anladınmı unuttum harbiden mutluluk yok
bi gram değerim olsaydı bitmezdi benim alçaklara karnım tok
boşa kürek çektim okyanusunda usulü vardır bırak zamana
ufkum seni aydınlatıyorsa duygularım sana saygılarımla
hayatta yalın ayak ayakta kalmak mesele gerçek aşkı bulmak
eskilerini vede eskilerin gibi topla bi kağıda ve sende sar ve yak
ben bilirim vede ben yaşarım yine gel gidelim derim ama uzaktayım
susmalıyım bide belki sen inanmakta güçlük çektin anladım
dengemi kaybettim bulamıyorum huzur uğramazki malikaneme
engebeli yokuşlarını bıraktım pişmanlık duygusu içinde
mutluluk ilham dışı duygularımın arasına kıstırılmış ensemde
inadını bırakırmı hiç değilim pişmanlık düştü namelerime