Korkmuyorum artık yalnız kalmaktan, istersen çok uzaklara gidebilirsin.
Ben şimdi bertaraf ettiğin hayallerimi gömmekle meşgulum.
Büyüdükçe mi anlıyorum yoksa canım yandıkça yüreğim mi büyüyor?
Bir türlü çözemiyorum...
Bildiğim tek şey var kabullenmeye daha yatkın bir kalbe ritim tutuyorum.
..."Olmazsa olmazlarım" diye nitelendirdiklerim yok artık.
Mesela onuda; "olsa iyi olurdu ama canı sağolsun" yaptım.
Gittikçe yaşlı bir ruh oturur oldu benliğime, benden habersiz.
Tuhaftır, kendi yokuşlarımı düze indirgeyebilecek kadar oluruma gidiyorum.
Belkide yaşılık ruhu, yokuşu gözüm kesmiyor!
Kendimle üç günden fazla küsmüyorum.
Barışmak için önemsiz bir sebepten kendime laf atıyorum.
Sağolsun kırılan tarafım beni hiç ezmiyor,
Hatta oturup birlikte senin arkandan bile atıyoruz.
Müthiş bir galibiyet duygusu basıyor bedeni,
Hemde daha savaşa girmeden...
Kim istemez ki senin gibi karşılaşmadan yenilen bir neferi!
Benimkisi sadece avuntu galibiyeti, bakma o da bilerek yenilenin eseri!



Ebru Saltık