Gördüğüm andan itibaren değişmişti kalp atışlarım
Nefesim yetmedi anlatmaya nasıl sevdiğimi.
Onun da dinleyesi yoktu zaten
Belli ki görmemişti yaşamamıştı hiç kimseyi..
Yüzüne vurdum sevgisizliğini
Ses etmedi amma o da kabulleniyordu bu eksikliğini.
Buna rağmen yinede can atmıyordu yaşayabilmek için görmediklerini!
Oysa ben çoktan kafamda çizmiştim yerini
Ne de kolayca yanına koymuştum kendimi.
Oda bi şeyler karaladı bakmaya korktum önce ,
Sonra ne olacaksa olsun dedim topladım bütün cesaretimi vardım yanına
Baktım neydi çizdiği..
Kalemiyle karalamış yok etmiş yanındaki beni!
Çığlıklarım ses vermedi yoksa duyuracaktım herkese
O beni karalasa da çıkarsa da o resimden seviyorum diye.
Biliyorum yine ses etmezdi ölsem de önünde.
Demezdi ki ey sevgisizliğime yanan yar yaralarına gül basamadım,
Yetmedi birde acıyan yanlarına tuz bastım.
Demezdi,diyemezdi..
Kabullendim benim olmayışını.
Büyük aşkının,küçük terk edişlerinde öldürdüğü oldum.
Hep sustum ses etmedim..
Mecburi bir sessizlikti benimkisi
Demek isterdim;
Ey hüznü içimde büyüten yar niyedir bana gelmeyişin?
Neyin hesabıdır,kimedir bu ceza?
Eğer sen yoksan yüreğimin intihar vaktidir!
Uzaklara gidişi olursun.
Bi kaç dakikayla kurtulanlar arasında da olamam!
Uzaktayımdır çünkü,bulamaz kimse.
Bi sen duyarsın can çekişlerimi sende gelmezsin.
Ben ölürüm.
Geç kaldıktan sonra sen bile gelsen uyanamam bi daha.
Ebedi bi aşkla ebedi bi yolculuğa çıkmışımdır çoktan..
İnan çok sevdim hiç yanımda değildin oysa
Ama en uzağımdayken bile hissettim.
Tek açıklaması var ben seni, senin kimseyi sevemeyeceğin kadar çok sevdim.
Yazar:EBRU SALTIK



LinkBack URL
About LinkBacks



Alıntı



